-Çanakkale’nin Şehit Aslanlarına-
Harp çıkınca düştüm gurbet illere,
Bıraktım ardımda yâri ellere,
Yükleyip sızımı ince tellere
Çağlasam da artık ne gelir elden?
Düşünmezdim sıladayken ölümü,
Hep hayal ederdim gonca gülümü.
Geçti… Hâr-ı sevdâ ile gönlümü
Dağlasam da artık ne gelir elden?
Gurbetin derdi çok, hep başka başka,
Anamdan doğmamış olsaydım keşke…
Önümde uzanan yolları aşka
Bağlasam da artık ne gelir elden?
Aşıktım, çektiğim çilenin haddi yok,
Ayrılık yakıyor, ateşten bir ok…
Görüp de halimi teskin eden çok,
Ağlasam da artık ne gelir elden?
