Taze ve sıcak ekmek gibiymiş meğer hayat;
Süresi dolduğunda kuru, soğuk ve bayat…
Hiçbir kuvvet önünde eğilmek bilmez başlar
Ancak ölüm önünde tek tek inmeye başlar…
Üzerine düşünce cılız, sarı bir yaprak,
Ne çare ki ölümden korkmaya başlar toprak.
Sınırı yok; ihtiyar, genç, kadın veya erkek…
Azrail geldiğinde iksir: tevekkül etmek…
Korkmak nafile o gün, ağlamak, zırlamak boş…
Dört ayaklı sandıktır sonumuz: yalnız ve loş…
Ölüm
25 Temmuz 2008, 3:31 pm (Şiirlerim)
Tags: Ölüm, Sıcak, Hayat, Ekmek, Taze, Kuvvet, Meğer, Süre, Dolmak, Kuru, Bayat, Eğilmek, Başlamak, Cılız, Sınır, Erkek, Kadın, Yaşlı, İhtiyar, Genç, Tevekkül, Korkmak, Nafile, Sandık, Loş, Zırlamak