Fena

E ninde sonunda öleceğiz;
İ z bırakabilirsek ne mutlu ardımızda…
İç i p içip dünya zehrini günbegün
Bir K arış toprağın altına gireceğiz.
Dert ç ekerken cefa deryasında
Ebrul i tabiatın koynundayken dün,
Hasret l e tutuşacağız farkına varamadığımız renkler için.
Akıl bil e cek o zaman şükür niçin,
Anlayaca k o buyruğu: “ölmeden önce ölün!”