Çocukluğum
Masmavi gökler benim, ak bulutlar benimdi,
Yer ve deniz mi dersin, upuzun sokaklar mı?
Sevinç, üzüntü benim, boş ümitler benimdi,
O saf çocukluğumu kaybettim, gören var mı?
Gençliğim
Bu çağım hep ilklerin, ilklerimin çağıydı,
İlk aşkım, ilk sigaram, ilk kaçış, ilk varışım…
Her ânım, her saniyem sanki sevdâ çığıydı;
Bu zamana rastladı hep tozpembe bakışım.
Orta Yaşlarım
Ömür, gerçekleşmeyen umutların mezarı,
Kırk küsur sene geçti ancak anlayabildim.
Aklı alıyor demek kaderimin yazarı,
Ben eskiden böyle saf, izanı kıt değildim.
İhtiyarlığım
Hâlet-i ruhiyemle sanki çocuk gibiyim,
Öyle bir oynamış ki kahpe hayat benimle.
Bir köşeye atılmış, eski gocuk gibiyim;
Bu ağarmış saçımla, şu buruşuk tenimle…
