İnce ince yağarken rahmet arzın üstüne,
Gönlüm bir gül dalına konmuş bir şeydâ bülbül.
Yağmur can verdikçe hem güle hem dikene,
Yârine kavuşurken cânın yitirdi gönül.
Kırmızı, mavi, sarı, pembe, alaca ve mor
Gönlün can damlasıyla elvana büründü gül.
Ve dindi yağmur, geçti mevsim, gülüm soluyor;
Kalmadı çünkü yerde can verecek bir bülbül.
